People reached the land we call Wales long before it was an island. Neanderthals sheltered at Pontnewydd Cave in Denbighshire around 230,000 years ago, and modern humans buried a young man in red ochre at Paviland on Gower some 33,000 years ago. As the ice retreated, farmers arrived, cleared woodland and raised great stone tombs such as Pentre Ifan and Bryn Celli Ddu.
Bronze Age miners dug kilometres of tunnels for copper on the Great Orme, and by the Iron Age the hills were crowned with forts held by tribes the Romans would name: the Silures, Ordovices, Demetae and Deceangli. Rome needed some thirty years to subdue them, attacking the druids on Ynys Môn in 60 AD. When the legions left, saints such as Dewi founded churches, and the Brittonic speech of these people began to turn into Welsh.
Cyrhaeddodd pobl y tir a alwn yn Gymru ymhell cyn iddo fod yn ynys. Cysgododd Neanderthaliaid yn Ogof Bontnewydd yn Sir Ddinbych tua 230,000 o flynyddoedd yn ôl, a chladdodd bodau dynol modern ddyn ifanc mewn ocr coch ym Mhafiland ar Benrhyn Gŵyr tua 33,000 o flynyddoedd yn ôl. Wrth i’r iâ gilio, daeth ffermwyr i glirio’r coedwigoedd a chodi beddrodau mawr o gerrig fel Pentre Ifan a Bryn Celli Ddu.
Cloddiodd mwynwyr Oes yr Efydd gilometrau o dwneli i chwilio am gopr ar y Gogarth, ac erbyn Oes yr Haearn roedd caerau ar ben y bryniau, yn nwylo llwythau y byddai’r Rhufeiniaid yn eu henwi: y Silwriaid, yr Ordofigiaid, y Demetae a’r Deceangli. Cymerodd Rhufain tua deng mlynedd ar hugain i’w trechu, gan ymosod ar y derwyddon ar Ynys Môn yn 60 OC. Pan adawodd y llengoedd, sefydlodd seintiau fel Dewi eglwysi, a dechreuodd iaith Frythoneg y bobl hyn droi’n Gymraeg.